Love bombing

Love bombing, triangulatie en discard fase verklaart

De algemene stelling omtrent love bombing (het overstelpen van liefde en het plaatsen op een voetstuk van de codependent door de narcist), triangulatie (vergelijken met anderen, doorgaans niet in positieve zin voor de codependent) en de uiteindelijke discard is dat dit semi-bewuste technieken zijn die worden toegepast in een strategie (de narcistische misbruikcirkel) om “het slachtoffer” eerst binnen te trekken en vervolgens naar beneden te werken.

Aanvullend : De narcistische cirkel van misbruik

Hoe langer en meer onderzoek ik doe naar het fenomeen hoe minder ik geloof dat deze technieken bewust worden ingezet maar dat deze resultaat zijn van een natuurlijk proces dat kan worden verklaart met een zwaar gepolariseerde verhouding tussen grootheidswaan en minderwaardigheidscomplex. Hieronder leg ik uit waarom ik denk dat dit zo is.

Love-bombing – Idealisatiefase

De love bombing fase valt te verklaren vanuit het minderwaardigheidscomplex. De narcist ziet een persoon waar deze daadwerkelijk bewondering voor heeft. Bewijsvoering hiervoor ; “de narcist zal de eigenschappen die hij/zij mooi vind aan de codependent gaan spiegelen”. De narcist zal voor de buitenwereld klaarblijkelijk een enorme persoonlijke groei doormaken. In dit proces ziet de narcist zich net als de codependent misschien zelfs onwaardig voor zijn/haar nieuwe partner en zal deze dan ook de hemel inpraten en zichzelf door een slachtofferrol aan te meten naar beneden halen.

Triangulatie

Ook deze fase valt met name toe te schrijven aan het minderwaardigheidscomplex. De narcist ziet de codependent nog steeds als een trofee, waardig om te behouden. Echter omdat het steeds moeilijker zal blijken het masker op te houden is het voor de narcist nodig de codependent naar beneden te halen zodat ze voor diens gevoel op het zelfde “niveau” komen. Zelf daadwerkelijk groeien is uiteraard een inspanning waar de narcist niet aan wil en dus worden technieken als triangulatie ingezet. Door de codependent in negatieve zin te vergelijken met anderen waar eerst erg negatief over gesproken werd zal de codependent in diens ogen, en misschien zelfs in de ogen van de codependent van zijn voetstuk binnen de relatie vallen waardoor ze op gelijke hoogte komen.

Aan de positieve aspecten van de codependent wordt minder aandacht besteed en de minder mooie aspecten van de codependent worden uitvergroot.

Discard fase

Wanneer de codependent zich schikt aan de nieuwe rol zal de narcist vanuit het superioriteitscomplex zijn/haar respect voor de codependent verliezen en deze meer en meer gaan zien als ondergeschikt en misschien zelfs onwaardig. De narcist zal steeds meer de bovenhand nemen en de codependent gaan zien als speelballetje die naar zijn believen kan worden gemanipuleerd. Het resultaat, wanneer de narcist het wel gezien heeft met zijn ooit zo glimmende trofee zal deze zonder al te veel moeite weer aan de kant worden geschoven.

Aanvullend : Manipulatietechnieken van de narcist

Vond U dit artikel nuttig? Help ons door ons een positieve waardering te geven.
[Total: 0 Average: 0]
Vond je dit artikel nuttig? Delen is makkelijk met deze social share buttons.

4 gedachtes op “Love bombing, triangulatie en discard fase verklaart”

  1. Marike Wienbelt

    Tja er wordt wel heel makkelijk over co-dependant gepraat in dit artikel. Als iemand trauma-bonded is, bijvoorbeeld door triangulation, gaat men inderdaad co-dependant gedrag vertonen door de double bind die is ontstaan. Maar het zegt nog niet dat iemand in heel haar/zijn leven met co-dependency worstelt. Love bombing, devaluation en discard lijkt mij een gevolg van ‘splitting’: de narcist heeft geen, te weinig overkoepelend zelf en speelt daarom rollen, kan de wereld alleen maar in wit (goed) en zwart (slecht) zien. Dat zou overigens wel de theorie in dit artikel onderschrijven. Maar men kan het ook nog vanuit een heel andere hoek zien: de narcist is voor alles een predator, die een prooi wil en heel goed voor zichzelf weet te zorgen. Zie hiervoor: https://www.youtube.com/watch?v=Z-Vv0qpK_mE&t=1110s

    1. Beste Marike,

      Dat niet iedereen die een nare aanvaring met een narcist heeft gehad / of traumaband een codependent persoonlijkheidstype is heb ik in andere artikelen meermaals besproken. Men kan immers in een kwetsbare fase zitten wanneer men in aanraking komt met dit individu. Dit neemt niet weg dat men wanneer het gaat om acceptatie van narcistisch misbruik over enkele aspecten moet beschikken die deze, hetzij tijdelijk niet in staat stelt tijdig grenzen te stellen en aan te houden. Als je meer artikelen wil lezen verwijs ik je graag naar; https://www.vitalifecoaching.be/category/klinische-psychologie/persoonlijkheidsstoornissen/cluster-b/narcistische-persoonlijkheidsstoornis/

      Over de narcist, er zijn meerdere typen narcist. De open, verborgen en exhibitionistische of hoog functinerende. Laastste is prima in staat zijn eigen boontjes te doppen en zal dan ook vaak succesvol zijn door het benutten van zijn karaktereigenschappen, daarna zijn er de open of grandiose, deze KUNNEN succesvol en kijken vaak op anderen neer zijn maar kunnen zichzelf ook behoorlijk in de problemen werken door hun gedrag. Ten laatste heb je de gesloten of covert narcist, deze bereiken over het algemeen maar weinig, zijn afhankelijk van anderen en koesteren wrok naar anderen voor succes dat ze in hun ogen zelf verdienen. Het is dus allemaal nogal moeilijke materie om in 1 blog te bespreken. Daarom splits ik het ook op in meerdere blogs die telkens 1 aspect bespreken en probeer zo goed mogelijk naar andere blogs te verwijzen.

      In elk geval bedankt voor je feedback! Erg observatief en ik hoop je zeker vaker terug te zien / horen op dit blog!

      Een hele fijne dag verder.

  2. Marike Wienbelt

    Beste Rini,

    Dank voor je antwoord. Ik begrijp eerlijk gezegd niet zo goed waarom je een uitleg over de soorten narcisten erbij zet, niet alleen ken ik die categorieën zelf redelijk goed (deed alle trainingen van Grannon, zag alle filmpjes van Vaknin, Rosenberg, Meredith Miller enz. enz.) maar ik vind het ook niet zo met mijn reactie te maken hebben. Ik heb wat artikelen van je ‘gescand’ (had geen tijd om te lezen) en zie dat je het toch veelal over de co-dependant hebt. De kwestie waarom ik dit nogmaals te berde breng, is omdat ik mondiaal een tendens in de hulpverlening bespeur om de problematiek rond narcisme zich te laten concentreren rond de slachtoffers ervan. En dat is heel begrijpelijk: bij de meeste narcisten is niets te halen, zij zijn de externalisers, de slachtoffers zijn veelal internalisers die wel aan zichzelf willen werken. En voor de hulpverleners is dat een mooie gelegenheid om mensen dan grenzen te gaan laten voelen en stellen etc. Ikzelf vind dat een twijfelachtige ontwikkeling. Hoewel ik kan beamen dat het vaak nodig kan zijn om no-contact te gaan om je zelf weer te voelen, denk ik dat ‘grenzen stellen’ veelal het paard achter de wagen spannen is. Je geeft jezelf immers de boodschap dat er iets is wat beschermd moet worden: jij zelf. Die dynamiek geeft juist een afsluiting en een kwetsbaarheid Terwijl ik voel dat als je juist als co-dependant/ empath/ slachtoffer van psychopathie/ narcisme je zelf toestemming moet geven razend kwaad te zijn als toegangspoort naar je echte ik-kracht. Daarvoor is het -in my humble opinion- juist nodig dat je even mag voelen dat je niet meer aan je zelf hoeft te werken, dat je niet hoeft te graven naar de wonden in je verleden die ongetwijfeld de gaten in je verdediging hebben gevormd waarin de psychopaat naar binnen kon komen maar dat je nu in dit moment de ongelimiteerde kwaadheid mag voelen over dat je mishandeld bent. En die kwaadheid brengt je direct bij een eigenheid waar geen narcist tegen opgewassen is. Ergo: het gaat niet over grenzen om je zelf te verdedigen, het gaat over je zelf worden. Over die narcist: ik ben van mening dat de klinische psychologie immens nalatig is in het zoeken naar oplossingen voor al te narcistisch gedrag. Men gaat uit van onheelbare traumata terwijl er in de eerste plaats entitled predator gedrag geadresseerd dient te worden. Maar -ook al zijn er narcisten die zich wel degelijk daarvoor aanbieden- dat wordt systematisch geweigerd door therapeuten omdat liever blijft uitgaan ‘ieder ongewenst sociaal gedrag komt door neuroses’. Vandaar dat ik de link van dr George erbij zette. Enfin, ik bedoel dit niet zozeer als kritiek want ik vind je artikelen erg goed hoor. De kanttekeningen die ik plaats zijn vanuit mijn terdege studie naar het onderwerp. Vandaar dat ik er ook zo’n uitgekristalliseerde mening over heb. met vriendelijke groet, Marike

    1. Hoi Marike,

      Ik wilde even inhaken op een punt dat je correct aanhaalde,
      “Terwijl ik voel dat als je juist als co-dependant/ empath/ slachtoffer van psychopathie/ narcisme je zelf toestemming moet geven razend kwaad te zijn als toegangspoort naar je echte ik-kracht.”.
      Daar ben ik het ook absoluut mee eens, maar daar wil ik wel de kanttekening bij maken dat de codependent of empaat dan wel eerst het zelfbeeld van compleet altruïstisch en niet in staat tot iets
      “slechts” als woede te zijn moet laten varen. Daarom ben ik persoonlijk ook een groot voorstander voor schaduwwerk boven emdr therapie.

      https://www.vitalifecoaching.be/schaduwwerk-of-herintegratie-van-de-zelf/

      Grenzen stellen betekent overigens ook grenzen stellen voor jezelf, iets wat velen nogal ontgaat.

      Als laatste is ook kritiek welkom, wat ik neerschrijf is ook maar wat ik opmaak uit het werk van anderen, klinische psychologie en mijn eigen ervaringen.
      Dat wil absoluut niet zeggen dat ik een autoriteit ben over het onderwerp. Pain + reflection is gain zullen we maar zeggen 😉

      Groetjes en welkom op deze site!

      Rini

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *