Libido, schoonheid en verlangen

Libido, schoonheid en verlangen

Men kan van Beethoven houden en van kaviaar maar niemand zal deze twee met elkaar vergelijken.  Het is een vaak voorkomende fout om verlangen te oordelen aan de hand van de kwaliteit van het object.  De begeerte van iemand die met niets minder dan ganzenlever tevreden is, is niet hoger, sterker of beter dan de trek van de werkende man die verlangt naar corned beef en sla. 

 Natuur is slechts mooi door het verlangen er naar en liefde er voor van de mens.  De esthetische attributen die er van uitstralen hebben voornamelijk invloed op het libido (energie),  wat eigenhandig de schoonheid van de natuur opmaakt.  De droom herkent dit goed wanneer het een sterk en mooi gevoel vertegenwoordigd door een mooi landschap aan de dromer voor te leggen.  Wanneer we ons begeven op het terrein van de erotiek wordt het duidelijk hoe weinig het object en hoeveel de liefde betekent.  Het “seksuele object” is als stelregel overschat en dat alleen door de extreme graad waarmee het libido is gericht op het object.

Psychologisch is God de naam van een representatie complex welke gegroepeerd is rond een sterk gevoel (het totaal van het libido).  Het gevoel is wat vorm geeft aan het complex.  Wanneer iemand God, de zon of het vuur eert dan eert men zijn eigen levenskracht,  het libido. 

 Zoals Seneca uitdrukt;  God is dichtbij je, hij is bij je, in je.  God is ons eigen verlangen waar we goddelijke eer aan betuigen.  Om God binnen in jezelf te zoeken betekend heel wat;  het is een garantie van geluk,  kracht,  zelfs omnipotentie aangezien men deze aspecten toeschrijft aan de schepper. Identificatie met God heeft noodzakelijkerwijs als resultaat het verbeteren van de betekenis en kracht van het individu. 

Religie in deze vorm biedt steun als zijnde de liefdevolle handen van de ouders door een liefdevolle vader te presenteren,  door deze bewust het object van overdracht te maken (vaderfiguur) en zodoende het incestueuze karakter weg te nemen.  De vaderfiguur is synoniem voor God, de zon en vuur.

 Algemeen geaccepteerde symbolen voor het libido;

 –       God(en) / Vader

–       Slang / Fallus

–       Zon / Vuur / Vlam

–       Stier / Hengst / Leeuw / …

–       Helden

Amenhotep IV reformeerde het Egyptische pantheon door alle reeds bestaande goden te vervangen door deze van de “levende schijf van de zon” ,  (Amon-Re, Egypte /  Ahura-Mazda, Perzië, …).  Bij deze reformatie verenigde hij de stier, ram, krokodil en andere goden in de schijf van de zon en maakte duidelijk dat al hun afzonderlijke attributen toe te schrijven waren aan de ene zonnegod..  Hetzelfde lot was later ook de hellenistische en romeinse polytheïstische systemen beschoren.

 Daar tegenover staat de drang om zelfs in een fundamenteel monotheïstisch systeem zoals Christendom polytheïstische eigenschappen te vertonen,  in dit geval door de ene God op te delen in minstens drie persoonlijkheden,  vader, zoon, heilige geest.  In diverse stromingen wordt goddelijkheid aan minstens het vrouwelijke aspect van Maria welke ook de titel van moeder des hemels wordt toebedeelt en in mindere mate voor heiligen en zelfs de zittende paus (vervanger van Christus op aarde,  Logos).  Deze neigingen zijn in constante oppositie tegenover elkaar.

 De kracht van het libido is net als alle vertegenwoordigingen van levenskracht,  natuur, God, … dualistisch van aard.  De omnipotentie er van kan leven scheppen en schoonheid er in tonen maar onder andere omstandigheden kan het absoluut vernietigend zijn.  Het libido is zowel God als de Duivel.  Met het vernietigen van de zondigheid van het libido wordt een essentieel deel van het libido vernietigd.  Door het verlies van de Duivel leed God zelf een waar verlies. 

 Liefde verheft de mens,  niet alleen boven zichzelf maar ook boven de grenzen van zijn sterfelijkheid en aardsheid naar Goddelijkheid zelf,  deze handeling van verheffing vernietigd hem.  Mythologisch gesproken kan men dit terugvinden in de parabel van de toren van Babylon waar het resultaat van het bouwen van een toren die tot de hemel reikt verwarring teweegbrengt over de mensheid.

  Met dit in het achterhoofd wordt speciale aandacht gegeven aan religieuze helden.  Dionysus staat in een intieme relatie met de psychologie van de eerder Aziatische God die stierf en herrees uit de dood en wiens veelvuldige representaties samengebracht zijn in de metaheld Christus in een stevige persoonlijkheid die eeuwen stand hield.  We halen uit deze voorafgaande stelling de kennis dat deze helden,  en hun typische lot personificaties zijn van het menselijke libido en zijn typische lot.

Met ons hedendaags inzicht en de kracht om symboliek in dromen te duiden (en het daarmee gepaard gaande inzicht in de psychologische geschiedenis van de ontwikkeling van het individu) verkregen we ook een inzicht in de geheime bronnen van impuls onderliggend aan de psychologische ontwikkelingen van rassen.

Vond U dit artikel nuttig? Help ons door ons een positieve waardering te geven.
[Total: 1 Average: 5]
Vond je dit artikel nuttig? Delen is makkelijk met deze social share buttons.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *