Complex theorie

Complex theorie

Sommige indrukken houden levenslang stand.  De effecten van sterke religieuze indrukken of schokkende gebeurtenissen zijn algemeen bekend.  De effecten uit de jeugd zijn uitermate krachtig.  Opleiding is hierop gebaseerd,  het toebrengen van langdurende complexen in het kind.  De duur van het complex wordt gegarandeerd door een constante actieve gevoelstoon.  Wanneer de gevoelstoon uitgeblust wordt word daarmee ook het complex uitgeblust.  Het voortdurend bestaan van een complex met een gevoelstoon heeft uiteraard hetzelfde effect op de andere psychische activiteiten als een directe aantasting daarvan. 

Dat wat het complex dient; wordt opgepikt,  al de rest; wordt uitgesloten of op zijn minst geremd.  Het beste voorbeeld kan worden gevonden in religieuze overtuigingen.  Er zijn geen argumenten (hoe zwak ze ook mogen zijn) welke niet worden aangenomen indien ze voor het dogmatische systeem pleiten en andersom zullen ook argumenten (hoe sterk ze ook mogen zijn) welke contra zijn al op voorhand worden verworpen.  Dit komt omdat emotionele remmingen sterker zijn dan logica.

De effecten van het complex reiken niet alleen over het gedachteproces maar ook over actie.  Deze worden continu in een bepaalde richting gedreven.  Het voorbeeld dat wordt gegeven is dat van religieuze mensen welke religieuze riten en andere ongefundeerde acties uitvoeren hoewel ze intellectueel gezien reeds lang boven zulke acties zouden moeten staan.

In Jungs experimentele werken acht hij bewezen dat complexen associatie experimenten verstoren in een karakteristieke en constante manier;

  • Opvallende vormen van reacties
  • Perseveratie
  • Retardatie of vertraging van reactie
  • Subsequent vergeten van kritische of post-kritische reacties

Bij het selecteren van de stimuluswoorden is zorg besteed aan het vermeiden van moeilijke woorden.  Men zou verwachten dat een opgeleid proefpersoon zonder enige moeite zou reageren maar dit blijkt niet het geval.  Bij de simpelste woorden duiken obstructies op wat geïnterpreteerd wordt als een complex,  verbonden met het stimulus woord.

Deze complexen worden verklaard als remmingen,  gedachten waarvan men niet wil dat ze het daglicht zien.  Een geassocieerde gedachte komt op,  vervaagt en vervliegt resulterende in een remming in reactie.  Onverschillige reacties daarentegen volgen vlot en zonder rariteiten.

In gevallen van dementia praecox kunnen we opmerken dat wanneer gevraagd wordt of deze getrouwd is de patiënt vervalt in inadequaat lachen of begint te huilen en volledig negativistisch wordt,  obstructie vertoont, …

Een sterk complex zoals sterk verdriet hindert de concentratie;  we kunnen onszelf niet volledig wegtrekken van het verdriet en onze energie ergens anders op richten.  Wanneer we een poging daartoe wagen “om even het verdriet weg te dringen” lukt dat maar halfhartig. 

Zonder het op dat moment te weten verhindert het complex ons onszelf volledig over te geven aan onze taken.  We ervaren allerlei mogelijke remmingen tijdens afdwalingen van onze gedachten (het gebrek aan aandacht in geval van dementia praecox) er vallen fragmenten van complexen voor welke,  net als in associatie experimenten karakteristieke stoornissen in intellectueel functioneren veroorzaken.

Aanvullend : Het onbewuste

Aanvullend : Dromen

Aanvullend : Waarom zijn dromen symbolisch

Vond U dit artikel nuttig? Help ons door ons een positieve waardering te geven.
[Total: 0 Average: 0]
Vond je dit artikel nuttig? Delen is makkelijk met deze social share buttons.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *